De naam & het beestje

Vandaag is SO what projecten geboren! Een projectbureau dat is ontstaan uit een verwondering over hoe de wereld om ons heen georganiseerd wordt. Alles moet sneller, beter, anders en innovatiever. Maar hoeveel écht anders en innovatieve initiatieven zien we nou eigenlijk? 

Natuurlijk, een organisatie kan enkel een organisatie zijn als er regels en kaders aan vast zitten. Anders bestaat ‘een organisatie’ immers niet. Maar hoe vastgeroest deze kaders zijn, heb ik vandaag weer mogen ervaren tijdens de inschrijving van mijn ‘projectbureau’ in het handelsregister. Er werd mij namelijk verteld dat dit niet mogelijk is. Ik moest specifieker zijn: ging ik adviseren, organiseren, implementeren of reflecteren? “Projectbureau? Nee, dat komt niet voor in mijn menu” werd mij door de vriendelijke mevrouw van het kantoor in Utrecht medegedeeld.

 

Men zegt wel, je moet het beestje bij de naam noemen. En dit is wat ik doe. SO what projecten is een projectbureau. Gericht op organisaties én mensen die zich willen - en soms moeten - aanpassen aan de veranderde wereld en niet precies weten hoe. Of dit niet alleen kunnen (of willen). Maar, zich in ieder geval kunnen vinden in de twee kernwaarden: Sociaal & Ondernemend.

 

So, what’s in the name? SO is ontstaat uit het samenvoegen van deze twee waarden. What staat voor het stellen van vragen. Het geeft aan dat er altijd een manier te vinden is. Kort gezegd is dit waar alle SO what projecten voor staan. Al google-end kwam ik erachter dat ‘so what’ ook de naam is van een bekende compositie van de jazzmuzikant Miles Davis is. Persoonlijk ben ik niet bekend met deze componist, maar de zoekresultaten op Google liegen er niet om: Davis heeft een ‘legendarische’ compositie weten te creëren. Hij heeft namelijk voor het eerst in de geschiedenis van Jazzmuziek een stuk geschreven dat is samengesteld uit twee modi, namelijk d-dorisch en eb-dorisch.

 

Volgt u het nog? Ik niet. Ach, so what? Soms geeft het niet als je de vaktechnische inhoud van het verhaal niet helemaal begrijpt. De boodschap is duidelijk. Niet het volgen van het bekende ritme, maar het vinden van eigenheid, zal er op een dag toe leiden dat je de boeken ingaat als ‘legendarisch’. En dit wil ik met alle SO what projecten bereiken. Niet mee gaan met het ritme dat het best in het gehoor ligt, maar je eigen toon vinden.

 

Mijn toon is: SO what? Projectbureau.

Reactie schrijven

Commentaren: 0